Pomóż człowiekowi jeśli potrafisz, lecz nie działaj na jego szkodę.

Choroba to nie jest niedobór antybiotyków, środków uspokajających, czy innych specyfików farmakologicznych. To znak, że została zachwiana równowaga złożonych procesów życiowych w organizmie człowieka.
Rok 1796 jest uznawany za rok narodzin homeopatii. W tym to roku lekarz i aptekarz S. Hahnemann opublikował podstawowe założenia nowej metody leczenia, którą nazwał homeopatią (homoin pathos - podobne dolegliwości). Główną zasadą tej metody jest leczenie według tzw. zasady podobieństw: "similia similibus curentur" czyli "podobne leczyć podobnym". Znaczy to, że choroby mogą być leczone środkiem, który u zdrowego człowieka wywołuje dolegliwości podobne do tych, na które skarży się chory.
Współczesna homeopatia kliniczna ma już ugruntowaną pozycję w medycynie. Jest to uznana metoda terapeutyczna i profilaktyczna w opiece zdrowotnej.
Stosowanie leków homeopatycznych stało się znaczącym sposobem leczenia ogółu ludzkości.

PRIMUM NON NOCORE
(przede wszystkim nie szkodzić)


Jeśli nie zachodzi potrzeba interwencji chirurgicznej, bądź konieczności leczenia onkologicznie, to we wszystkich stanach chorobowych leki homeopatyczne okażą się zupełnie wystarczające. Nie oznacza to oczywiście, że są to jedyne leki, i że są jakiekolwiek istotne przeszkody w łącznym podawaniu leków homeopatycznych z lekami tradycyjnymi. W ostrych zapaleniach górnych dróg oddechowych leki homeopatyczne w ponad 80% przypadków są lekami wystarczającymi. Stosując leki homeopatyczne można chorych zabezpieczyć, co jest specjalnie ważne u dzieci, przed takimi negatywnymi skutkami jak: spadek naturalnej odporności, czy powikłania toksyczne i alergiczne po antybiotykach. Immunostymulacyjna aktywność leków homeopatycznych stwarza warunki biologiczne, w których wyleczenie jest szybsze i pełniejsze, a powikłania po stosowaniu antybiotyków są mniej częste. W leczeniu infekcji u dzieci, terapie homeopatyczne na dzień dzisiejszy są jedynymi skutecznymi działaniami.
 
Wykonanie: GrafMedia